Τετάρτη, 16 Ιανουαρίου 2013

Οι Γερμανοί και οι εκβιασμοί


Είναι αναμφίβολα η ατάκα της χρονιάς: «Δεν μπορείς να δημιουργήσεις ένα πολιτικό μέλλον εάν εκβιάζεις άλλα κράτη». Και ποιος την είπε; Ο επικεφαλής της επιτροπής Ευρωπαϊκών Υποθέσεων της Γερμανίας Γκ. Κριχμπάουμ, ο οποίος εκφράζει απολύτως την...
κυβέρνηση συνεργασίας της χώρας του. Λίγο καιρό πριν, ο υπουργός Οικονομικών του Βερολίνου Βόλφγκανγκ Σόιμπλε προειδοποιούσε το Λονδίνο να μην επιχειρήσει να εκβιάσει, όπως είχε αναφέρει, τους ευρωπαίους εταίρους του, με ενδεχόμενη αποχώρηση της Βρετανίας από την ΕΕ η οποία συζητείται τώρα, για σειρά λόγων, όλο και περισσότερο.
Οι δηλώσεις αυτές ήρθαν ως απάντηση σε εκείνες του βρετανού υπουργού Οικονομικών Τζορτζ Οσμπορν αλλά και σε αυτές που ήδη έγιναν μα και εκείνες που αναμένονται από τον βρετανό πρωθυπουργό Ντέιβιντ Κάμερον, σύμφωνα με τους οποίους η Ευρώπη πρέπει να αλλάξει αν θέλει η Βρετανία να παραμείνει στους κόλπους της.
Οι νεόκοπες αυτές απόψεις των Γερμανών περί εκβιασμών αποτελούν μια εντυπωσιακή έκφραση της πολιτικής του Βερολίνου: η Γερμανία, που τα τρία τελευταία χρόνια έχει κάνει άνω κάτω σειρά χωρών στην Ευρώπη με τους εκβιασμούς της επί της διαχείρισης της κρίσης χρέους, φτάνοντας να απειλεί ακόμα και με έξοδο χωρών από την ευρωζώνη, έρχεται τώρα να αποκηρύξει τους εκβιασμούς!
Ο Κριχμπάουμ έχει δίκιο όταν λέει ότι με αυτούς δεν μπορείς να χτίσεις ένα κοινό πολιτικό μέλλον. Μόνο που δεν μπορεί από τη μία να τους αποκηρύσσει και από την άλλη να τους εφαρμόζει σε ημερήσια διάταξη, όποτε και όπου το Βερολίνο θεωρεί ότι είναι σκόπιμο προς το συμφέρον του να το πράττει.
Φυσικά, όλα αυτά, θα ίσχυαν αν η πολιτική που κυριαρχεί σήμερα στην ευρωζώνη ήταν πραγματικά μία πολιτική αλληλεγγύης και κοινών στόχων. Δεν είναι: πρόκειται για πολιτική καθαρά εθνικών κριτηρίων και στοχεύσεων, στην οποία η υποκρισία περισσεύει με κύριο χαρακτηριστικό να βαφτίζει «ευρωπαϊκό» και να επιβάλλει δια των συνεχών εκβιασμών και της βίας ότι είναι καθαρά γερμανικό.
Το τι θα γίνει τελικά στις σχέσεις της Βρετανίας με την ΕΕ θα πάρει καιρό να φανεί. Πάντως, είναι χαρακτηριστικό ότι και αυτό τον διάλογο τον διεξάγει αυτή τη στιγμή, εκ μέρους της ΕΕ μόνο το Βερολίνο – εκείνο μιλά εξ ονόματός της, χωρίς φυσικά να ρωτά κανέναν άλλο. Την ίδια ώρα η Ουάσιγκτον θορυβημένη από τη διαρκώς αυξανόμενη αντίδραση των βρετανών πολιτών στην ΕΕ σπεύδει να παρέμβει λέγοντας ότι το Λονδίνο πρέπει να παραμείνει στην ΕΕ και να έχει ισχυρό ρόλο σε αυτήν: για τους Αμερικανούς, το ενδεχόμενο μιας γερμανικής παντοκρατορίας στην Ευρώπη αρχίζει να είναι πλέον επικίνδυνα ορατό.
Εκείνο όμως που είναι σίγουρο, για όποιον θέλει να βλέπει, είναι ότι το αληθινό μεγάλο κάδρο μόλις τώρα αρχίζει να φωτίζεται…
[Του Γεώργιου Π. Μαλούχου από Το Βήμα]

Δεν υπάρχουν σχόλια: