Η τρόικα κάνει λάθος

1) Η τρόικα κάνει λάθος με τους μισθούς...

Τώρα που έχουμε από τους χαμηλότερους μισθούς στην ευρωζώνη θα έχουμε και από τις πιο φθηνές τιμές; Ρωτά ο μέσος Έλληνας που πλήττεται από το τέλος ευημερίας με δανεικά.
Δεν είναι βέβαιο,  είναι η απάντηση. Το πιθανότερο είναι πως όχι...
Οι εκπρόσωποι του λαϊκισμού της αριστεράς και της δεξιάς έχουν πάντα και για όλα μια εύκολη λύση.  «Λεφτά υπάρχουν...». Νομίζουν πως ο λογαριασμός αυτών που υπόσχονται δεν θάρθει ποτέ. Ας ρωτήσουν τους προηγούμενους.
Η τρόικα κάνει λάθος
Η τρόικα είδε πως παρά τη λιτότητα, τις οριζόντιες μειώσεις μισθών και συντάξεων στο δημόσιο και την μείωση του διαθέσιμου εισοδήματος, λόγω αύξησης των φόρων στο δεκάμηνο του 2010, οι εισαγωγές αντί να μειωθούν αυξήθηκαν. 
Έτσι αποφάσισε να «χτυπήσει» τους κατώτατους μισθούς προκειμένου να μειώσει το μέσο μισθολογικό κόστος. Η μείωση του εισοδήματος θα οδηγήσει σε μείωση της κατανάλωσης.
Η εξίσωση φαίνεται περισσότερο περίπλοκη όμως... καθώς ο κόσμος έχει γίνει μια λίμνη από συγκοινωνούντα δοχεία.
Τα εγχώρια προϊόντα ίσως  θα χτυπηθούν περισσότερο από τα εισαγόμενα, γιατί είναι ακριβότερα. Οι καταναλωτές θα στραφούν στα φθηνότερα προϊόντα της αγοράς λόγω ανάγκης και αυτά για πολλούς λόγους δεν είναι τα ελληνικά.
Οι ψηλές τιμές
Οι τιμές στην Ελλάδα είναι υψηλές για μια σειρά από λόγους, μερικούς από τους οποίους μπορούμε να επηρεάσουμε και άλλους τους οποίους δεν μπορούμε.
Οι τιμές είναι υψηλότερες  στην Ελλάδα, γιατί: Υπάρχουν υψηλότεροι φόροι, υπάρχει υψηλότερο κόστος λόγω γραφειοκρατίας και διαφθοράς, υπάρχουν πολλά κλειστά επαγγέλματα που έχουν εξασφαλισμένο υψηλό περιθώριο κέρδους.

Π.χ. Το 80% της τιμής των καυσίμων αντιπροσωπεύει κρατικούς φόρους. Αν το κράτος μείωνε αυτούς τους φόρους οι τιμές θα μπορούσαν να καταρρεύσουν...
Αλλά για να το πετύχει αυτό ή θα πρέπει να βάλει φόρους σε κάτι άλλο, ή να μειώσει τις δαπάνες καταργώντας οργανισμούς και αργομισθίες...
Το επάγγελμα των δημοσίας χρήσης μεταφορέων καυσίμων ήταν επίσης κλειστό μέχρι πρόσφατα και τα κόμιστρα σταθερά...
Μεταφορές
Το κόστος των μεταφορών στην Ελλάδα είναι υψηλότερο από άλλες χώρες. Υπάρχουν μια σειρά κρατικές ρυθμίσεις που διατηρούν αυτό το κόστος υψηλό και κατά συνέπεια και τα κόμιστρα.  
Στην Ελλάδα τα φορτηγά, το 32% των διαδρομών που κάνουν, το κάνουν άδεια την ώρα που το αντίστοιχο ποσοστό στην Ευρώπη είναι κατά μέσο  όρο κοντά στο 22%.  Αυτό συμβαίνει γιατί υπάρχουν μια σειρά ρυθμίσεις που δεν επιτρέπουν σε ένα φορτηγό ιδιωτικής χρήσης π.χ. να μεταφέρει φορτίο που δεν αφορά δικά τους εμπορεύματα ή άδεια κοντέινερ... Η συντεχνία των αυτοκινητιστών είχε φροντίσει να εξασφαλίζει έτσι και δουλειά και υψηλότερα κόμιστρα. 
Βλέπε: Γιατί έχουμε υψηλό κόστος μεταφορών…
Αυτό όμως δημιουργεί ένα κόστος που μετακυλύεται στις τιμές.
Το γάλα
Το φρέσκο γάλα στην Ελλάδα είναι πιο ακριβό από την ΕΕ γιατί παραγωγοί και γαλακτοβιομήχανοι έχουν πετύχει μια κρατική ρύθμιση όπου το φρέσκο γάλα πρέπει να έχει πωληθεί το πολύ σε 9 μέρες από την εμφιάλωση. 
Η χρονική διάρκεια είναι έτσι ρυθμισμένη που δεν επιτρέπει εισαγωγές φρέσκου γάλακτος από την Ευρώπη σε χαμηλότερες τιμές.
Ποια είναι η διαφορά φρέσκου και μακράς διαρκείας περίπου 30 βαθμοί υψηλότερα στην παστερίωση. Οι εισαγωγείς υποστηρίζουν πάντως πως απλά είναι ένα τεχνικό εμπόδιο προστασίας της αγοράς. 
Βέβαια ακριβότερο γάλα σημαίνει και προστασία σε πολλές θέσεις εργασίας στην γαλακτοβιομηχανία και την παραγωγή. Πάντα κάτι χάνεις κάτι κερδίζεις.
Υπάρχουν πολλοί που υποστηρίζουν πως ενώ οι πολυεθνικές πουλάνε ακριβότερα στην Ελλάδα σε σύγκριση με άλλες χώρες δεν εμφανίζουν σημαντικά κέρδη. Αυτό συμβαίνει γιατί με τις κατάλληλες συναλλαγές γράφουν τα κέρδη σε χώρες που έχουν χαμηλούς φορολογικούς συντελεστές.
Αυτό είναι αλήθεια. Είναι κάτι όμως που δεν μπορεί να αντιμετωπιστεί από μια μεμονωμένη χώρα ή οποία είναι και μικρή και κυρίως και χρεοκοπημένη.  Αυτό που μπορεί να κάνει μια μικρή χώρα σαν την Ελλάδα είναι να δημιουργήσει τις προϋποθέσεις  να επιλέγουν την Ελλάδα σαν χώρα εμφάνισης της κερδοφορίας και φορολόγησης. Ήτοι, να μειώσει ανταγωνιστικά τους συντελεστές φορολόγησης.
Όπως έχουν ξαναγράψει, το εργατικό κόστος δεν αποτελεί από υψηλής στάθμης αντικίνητρο στην Ελλάδα, η γραφειοκρατία, η διαφθορά και το ασταθές, αντιφατικό και αλλοπρόσαλλο φορολογικό σύστημα είναι σημαντικότερα αντικίνητρα. 
Επειδή το πολιτικό σύστημα διστάζει να ανασυγκροτήσει το πελατειακό κράτος εκ βάθρων πληρώνουν το κόστος αυτοί που φταίνε λιγότερο, ο ιδιωτικός τομέας. 
2) Οι αγορές κάνουν πάντα το αδιανόητο...
Οι  δυνάμεις του Κοινοβουλίου που υπερψήφισαν προχθές την δανειακή σύμβαση, σηματοδοτούν εκτός από το τέλος των πολιτικών σχηματισμών της μεταπολίτευσης και ένα ευρύ πλειοψηφικό ρεύμα δυο τρίτων που βάζει πάνω από το πολιτικό κόστος, το μέλλον της χώρας.
Τα μέτρα λιτότητας και η δυστυχία που φέρνουν μαζί τους ήταν αναπόφευκτα. Κανείς δεν ξέρει την συντομότερη και καλύτερη συνταγή εξόδου από την κρίση.
Στην χώρα όμως υπάρχει μια ορατή πλειοψηφία που πιστεύει πως το μέλλον της χώρας είναι συνδεδεμένο με την Ευρώπη και το ευρώ και όχι τις τριτοκοσμικές επιλογές των δυο άκρων του παλιού πολιτικού φάσματος.
Η αγορά αντιλαμβάνεται και προεξοφλεί θετικά αυτή την εξέλιξη.
Η αγορά συνεχίζει να αντιδρά σαν πιεσμένο ελατήριο σε κάθε ευκαιρία που δίνεται. Η ψήφιση της δανειακής σύμβασης πιστεύω πως της δίνει «ανάσα» μέχρι την υλοποίηση του PSI τους επόμενους μήνες, διαδικασία η οποία δεν φαίνεται εύκολη ούτε δεδομένη.
Παράλληλα σε αυτό το διάστημα φαίνεται πως θα κριθεί και η παραμονή μας ή όχι στο ευρώ ανάλογα με το βαθμό υλοποίησης των μεταρρυθμίσεων.
Η αγορά στα καλά νέα θα αντιδρά όπως χθες και στα κακά όπως την περασμένη Παρασκευή αφήνοντας θετική σούμα στο τέλος.
Όσο ανησυχεί το πόπολο, η αγορά θα  διαθέτει «καύσιμα» ικανά να την βοηθήσουν φέτος να μας εκπλήξει.
3) Αρουραίοι στα ξερονήσια...
Βλέποντας τις τελευταίες μέρες τις δηλώσεις των πολιτικών αρχηγών, είχα την ίδια εικόνα να επαναλαμβάνεται ξανά και ξανά στο μυαλό μου: ποντίκια που εγκαταλείπουν το πλοίο...

Πηγή:www.capital.gr